« 1 » و من قدر بيست سال جزين حب ندادم مر خداوندان اوجاع المفاصل را « 1 » ، و تركيب من و آزموذه منست « 2 » اعتماد كن : ياره فيقرا يك درم سنك تربد باك نيم درم سنك سورنجان دو دانك سنك بوزيدان و ماهيزهره و جتره از هر يكى دانكنيم سنك صغبين از دو دانك « 3 » تا نيم درم سنك ، اكر درد سخت بوذ سورنجان نيم درم سنك بايذ انيسون دانكنيم نمك هندى « 4 » دانكنيم شحم حنظل و قنطوريون از هر يكى دو دانك سنك « 5 » ، و اكر ضعيف بوذ دانك و نيم « 6 » سقمونيا « 7 » ، اين همه را بكوبذ و ببيزذ و حب كند يك شربت بوذ . و بدانك شرط دارو خوردن آن بوذ كى مرد جوان بوذ و معده و جكر وى قوى بوذ و قوى « 8 » حيوانى و نفسانى و طبيعى ضعيف نبوند و فصل سال بهار بوذ يا تيرماه ، و با اين‌همه « 9 » مسهل را نيز بنكرى تا كدام بايذ داذن ، و بدان دانى كه بررسى كوى « 10 » عادت جه دارذ « 11 » مسهل آسان‌تر بوذش يا قى كردن و كدام دشوارتر بوذ « 12 » و جن « 13 » همه موافق آيذ « 14 » بكارها قوى بيش روى و بداروهاى ضعيف ، و آنك بيك « 15 » دارو قوى يا بى به دو دارو ضعيف بيابى و آنك از يك شربت قوى جوئى ( f . 451 ) از دو شربت ضعيف بيابى يا بجند شربت ، و لكن بدان داروى قوى زوذ فرج يا بى و بدين داروهاء ضعيف دير يا بى ، و باز « 16 » نيز برهيز نيكو « 16 » بايذ كردن هم بيش از دارو و هم از بس و شهر نيز معتدل بايذ هم‌جن هوا « 17 » ، و ازين قانون بسيارست و من همه اينجا « 18 » نتوانم « 18 »

--> ( 1 - 1 ) - ف : ندارد ( 2 ) - ب ه : به روى ( 3 ) - ف : دو دانكسنك ( 4 ) - ف : نمك هندو ( 5 ) - ف : دو دانك ( 6 ) - ف : دانكنيم ( 7 ) - ب ه : دانك . . . ( 8 ) - « ف » و « م » : قوت ( 9 ) - ف : افزوده . معانى ( 10 ) - ف : تاوى ( 11 ) - در اصل افزوده : « تا كدام بايذ داذن و » و در « ب ه » با علامت « لا - الى » مشخص شده است . ( 12 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 13 ) - ب ه : اين ( 14 ) - ب ه : . . . ضعيف . . . انج ضعيف باشد ضعيف و انج قوى باشد . . . ( 15 ) - ف : از يك ( 16 - 16 ) - ف : نيكو پرهيز ( 17 ) - ف : افزوده . معتدل ( 18 - 18 ) - ف : ندارد